Τα Δελφίνια και οι Αρχαίοι Έλληνες

Όπως με πολλά άλλα μυστήρια της φύσης, εμείς οι 'Eλληνες συλλέξαμε ένα εντυπωσιακό ποσό γνώσης και σοφίας σε σχέση με τα δελφίνια. Αυτά τα θαλάσσια θηλαστικά αναμείχθηκαν με τις ζωές των Ολύμπιων θεών των οποίων οι πράξεις περιγράφονταν αλληγορικά σε σχέση πάντα με τον τρόπο ζωής των θνητών.
Ο Απόλλωνας, η Δήμητρα, η Αφροδίτη και ο Διόνυσος είναι μερικοί από το δωδεκάθεο που συνδέονται με τα δελφίνια.

Ύμνος στον Απόλλωνα Oμηρου

[ΟΜΗΡΟΣ]
16. – Ὕμνος εἰς Ἀπόλλωνα 115-126, 143-178, 281-304

Η συλλογή που φέρει τον τίτλο Ὁμήρου Ὕμνοι αποτελείται από τριάντα τρεις ύμνους ποικίλης έκτασης, γραμμένους σε διαφορετικές περιόδους της αρχαιότητας προς τιμήν διαφόρων θεοτήτων. Έχουν συντεθεί σε δακτυλικό εξάμετρο και εντάσσονται στην ραψωδική παράδοση,

Δέλφις

Ο θρύλος λέει ότι οι Δελφοί ήταν το σημείο που συναντήθηκαν οι δύο αετοί όταν ο Δίας τους έστειλε να πετάξουν από δύο διαφορετικές κατευθύνσεις. Σ'αυτό το σημείο ο Δίας έριξε τον ιερό βράχο και οι Δελφοί έγιναν γνωστοί στα πέρατα του τότε κόσμου ως ο ομφαλός της Γης, το κέντρο του κόσμου. 

Η ΛΗΤΩ ΚΑΙ Ο ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

(Είναι καρπός της ερωτικής σχέσης του Δία με τη Λητώ). 

Μάταια η Λητώ έτρεχε κατάκοπη σ' ολόκληρη τη γη, δοκιμάζοντας κάμπους, βουνά και θάλασσες για να γεννήσει τα παιδιά της· ολόκληρη
η γη αρνιόταν να τη δεχτεί γιατί φοβόταν την τρομερή εκδίκηση της Ήρας.

Απόλλωνας και Δάφνη

Η Δάφνη ήταν μια νεαρή όμορφη νύμφη, κόρη του ποτάμιου θεού Πηνειού. Ήταν κυνηγός και είχε αφιερώσει τη ζωή της στην Άρτεμη τη θεά του κυνηγιού.

Ιερή Δήλος.Το νησί της Ορτυγίας

Δήλος - Απόλλων Άρτεμις -Δίαυλος Θείας Ενσάρκωσης. [Ολόκληρο το νησί].

Στη Δήλο απαγορεύεται η παραμονή μετά την δύση του ηλίου.

Kάποτε τη θεωρούσαν το ιερότερο σημείο της γης και αποτελούσε κομβικό σημείο της ιερής γεωγραφίας του πλανήτη.

Δήμος της Φλύας (Χαλάνδρι , Αγία Παρασκευή..)Τα Θαργήλια

Η περιοχή ή έστω μέρος της, πρέπει να κατοικήθηκε από την αρχαιότητα. Η πρώτη αναφορά στην περιοχή γίνεται στα Αττικά του Παυσανία απ' όπου μαθαίνουμε πως η σημερινή περιοχή από το Χαλάνδρι μέχρι την Αγία Παρασκευή και την Παιανία αποτελούσε κατά τον 6ο αιώνα π.χ. το μεγάλο Δήμο της Φλύας, τόπο εύπορο και μυστηριακό που ανήκε σύμφωνα με τους ιστορικούς στην Κεκροπίδα φυλή. Συνηγορούν δε σ' αυτό το πλήθος των ταφικών ευρημάτων κατά μήκος της σημερινής λεωφόρου Μεσογείων, στην οδό Νικίου, καθώς και το εντυπωσιακό ταφικό οικοδόμημα, κτισμένο από πεντελικό μάρμαρο και καμαροσκέπαστο, που βρέθηκε κοντά στη διασταύρωση των σημερινών οδών Σοφοκλή Βενιζέλου και Μαρμαριωτίσσης και μετατράπηκε σε εκκλησία.