Τα διαχρονικά αρχαία Ελληνικά έθιμα

Υπάρχουν πάρα πολλές παραδόσεις και έθιμα στην σημερινή κοινωνία, που έχουν τις ρίζες τους στην αρχαία Ελλάδα. Σημαντικό στοιχείο, σχετικά με την διαχρονικότητα αυτών των εθίμων και παραδόσεων , είναι όχι μόνο η εισχώρηση και διατήρησή τους στην σημερινή κοινωνία ,αλλά οτι ακόμα και αρκετές θρησκείες , διατήρησαν τα σημαντικότερα απο τα έθιμα αυτά και τα οικειοποιήθηκαν .

Ο ΣΜΑΡΑΓΔΕΝΙΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ

Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος ήταν για τη Δύση ο ιδρυτής της Αλχημείας, γι αυτό και οι αλχημιστές αυτοαποκαλούνται "Ερμητιστές", ενώ αναφερόμενοι στο έργο τους το ονομάζουν "Ερμητική τέχνη". Στον Ερμή τον Τρισμέγιστο αποδίδονται τριάντα έξι χιλιάδες "γνήσια έργα"(!), με το πιο σημαντικό να είναι ο Σμαράγδινος Πίνακας. Είναι μικρότερο από μια σελίδα και αποτελείται από δεκατρείς σύντομες αινιγματικές εντολές που πρόσφεραν ανεξάντλητη έμπνευση στους μεταγενέστερους αλχημιστές. Οι θρύλοι για την καταγωγή του είναι πολλοί, διαφορετικοί και φαίνεται να απέχουν από την πραγματικότητα.

Αρχαία καλαντα – «Αγερμοι»

 κάλαντα – «Αγερμοι»

1. ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΡΙΕΣΠΕΡΟΥ

2. ΕΙΡΕΣΙΩΝΗ

3. ΧΕΛΙΔΟΝΙΣΜΑ

4. ΚΟΡΩΝΙΣΜΑ

1. Τα Κάλαντα του Τριέσπερου, ευθέως από τους Αρχαίους Χρόνους, ακόμα τραγουδιούνται στην Κύπρο σε ορισμένα ορεινά χωριά.

ΤΙ ΕΚΛΕΨΑΝ-ΔΑΝΕΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Αμπελόκηποι- Αγγελόκηποι- Αλωπεκή-Άγιοι Πάντες & Ναός Αφροδίτης

Αμπελόκηποι- Αγγελόκηποι- Αλωπεκή

Η ετυμολογία των Αμπελοκήπων είναι αμφίβολη: πιθανότατα η ονομασία έχει προέλθει από τις ονομασίες «άμπελοι» και «κήποι» διότι είναι εξακριβωμένο ότι στην περιοχή υπήρχαν αμπέλια. Ωστόσο κάποιοι υποστηρίζουν ότι προέρχεται από την λέξη «αλωπεκή», ονομασία του αρχαίου δήμου που υπήρχε στην περιοχή ή από παραφθορά της λέξης Αγγελόκηποι. 

Ἡ Ἑλληνικὴ καταγωγὴ τῆς γιόγκα;

Τὸ παρακάτω κείμενον ἔλαβα ὡς μήνυμα ἀπὸ τὸν Κώστα Σκανδάλη, συγγραφέα του. 

Ὁμολογῶ πὼς μὲ προβλημάτισε πάρα πολύ μὲ τὶς πληροφορίες ποὺ δίδει. Ἡ λέξις ζυγός δὲν γνώριζα τὴν λεκτικὴ θέσι ποὺ κατεῖχε σὲ ὅλες αὐτὲς τὶς γλῶσσες καὶ μὲ ξάφνιασε (εὐχάριστα) ἡ ἀνάλυσις ποὺ ἀκολουθεῖ. 

Τὰ Κάλαντα στὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα...

«Ειρεσιώνη σύκα φέρει και πίονας άρτους
και μέλι εν κοτύλη και έλαιον αναψήσασθαι
και κύλικ” εύζωρον, ως αν μεθύουσα καθεύδη»

Οι παραπάνω στίχοι αποτελούν τα αρχαία κάλαντα που ψελνόντουσαν κατά τον μήνα Πυανεψιών προς τιμήν του Θεού Απόλλ

ωνα. Η 1η μέρα του συγκεκριμένου μήνα σηματοδοτεί την αρχή του Φθινοπώρου. Με το σύγχρονο ημερολόγιο η μέρα αυτή ορίζεται ως η 23η του Σεπτέμβρη η μέρα δηλαδή της Φθινοπωρινής Ισημερίας, τότε που έχουμε ίση διάρκεια σε μέρα και σε νύχτα σηματοδοτώντας και επίσημα την έναρξη του Φθινοπώρου στο Βόρειο Ημισφαίριο.

ΟΙ ΡΊΖΕΣ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΎ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΊΑ ΕΛΛΆΔΑ

Διόνυσος και Σάτυροι με μάσκες, σε πομπή

Αυτό το άρθρο είναι μια μικρή μελέτη σχετικά με την προέλευση των καρναβαλικών εθίμων των ημερών μας, που εντοπίζονται στον Ελλαδικό χώρο.

Οι ρίζες των εθίμων αυτών εντοπίζονται στην αρχαία Ελλάδα και συγκεκριμένα στις Διονυσιακές εορτές όπως τα Ανθεστήρια, εορτές της Θράκης κτλ.

Ας δούμε την Αττική Διονυσιακή εορτή Ανθεστήρια.

ΑΓΑΛΜΑ ΑΠΟΛΛΩΝΑ VS ΑΓΑΛΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ